Wedstrijdverslag: FC Almere G1JM – Only Friends G3JM
Om 09:15 uur verzamelen we met het hele team in de kantine van FC Almere, ons thuishonk. Vandaag zijn er veel spelers aanwezig voor de wedstrijd tegen Only Friends. Xena, die gisteren jarig was, Shaivan, Gino, Kya, Tim, Meeuwis, Quenno, Alyssa, Manuel, Jahmaro, Serge, Ibrahim en Roy zijn erbij.
Na twee verliespartijen hebben we er zin in om revanche te nemen. De sfeer in de kleedkamer is goed. We horen de tegenstander, Only Friends, al langs onze kleedkamer lopen richting hun eigen kleedkamer. Het is druk op de velden van FC Almere. Wij spelen op natuurgras, veld 5. Samen lopen we naar het veld, waar een goede warming-up wordt gedaan. Scheidsrechter Jan legt de bal op de stip en de wedstrijd begint.
We spelen goed! Ondanks dat de tegenstander meer druk op ons uitoefent, laten we ons niet gek maken. We hebben al een tijdje niet gescoord, en dat is te merken, wanneer een van de spelers (geen namen) de bal per ongeluk voorbij zijn eigen keeper schiet. We staan 0-1 achter door een eigen doelpunt. Maar we laten ons niet kennen en gaan door.
De tegenstander speelt fysiek en ruw, duels gaan ze niet uit de weg. Niet alleen door het fysieke spel, maar ook door de slechte staat van het veld, krijgen sommige van onze spelers last van blessures. We moeten ons spel aanpassen, want we staan inmiddels 3-0 achter.
De rust valt. De trainer geeft een positieve, opbeurende peptalk. Het is duidelijk dat de spelers dit nodig hebben. Met een stand van 0-3 beginnen we aan de tweede helft. Deze helft is van ons! Wat geweest is, is geweest. We gaan de tweede helft niet verliezen.
We staan goed en de tegenstander krijgt bijna geen kansen meer. Als ze toch een kans krijgen, staat Jahmaro op de juiste plek en houdt hij de bal voortreffelijk uit het net. We spelen als een team! De trainer ziet dat alle spelers het licht hebben gezien en alles geven.
Helaas kan de tegenstander de 4-0 op het scorebord zetten. Maar dan komt het moment waarom we twee keer per week op het veld staan om te trainen. We spelen onze voetbalsysteem goed uit en geven alles. Gino komt naar voren, Manuel speelt de bal naar Quenno, die via Shaivan de bal naar Meeuwis speelt. Meeuwis, die lekker aan het voetballen is, speelt de bal naar Gino, die het net injaagt. De keeper van de tegenstander was kansloos.
Na ons doelpunt krijgen we meer kansen. Roy en Kya hadden hun doelpunt kunnen maken, maar helaas gaat de bal naast. Alyssa vecht als een beer in de achterhoede. De ene na de andere aanvaller heeft het moeilijk tegen haar. Ze pakt ze aan binnen de spelregels van het voetbal en laat weten: genoeg is genoeg. Dit heeft effect op het team. We spelen beresterk.
Quenno geeft een mooie crosspass, Serge rent als een brommer naar de andere kant van het veld, Manuel gaat voor elke bal, Xena geeft alles en is niet bang om de tegenstander aan te vallen. Ibrahim, die vaak heeft gezegd dat de tegenstander hem niet mag aanraken, begint nu zelf de tegenstander aan te raken en maakt hier en daar de nodige overtredingen.
Helaas verliezen we met 4-1, maar we zijn terug! We hebben gestreden en onszelf teruggevonden. De overige wedstrijden zullen we hetzelfde moeten laten zien. Dan gaan we weer punten pakken!
Als trainer moet ik zeggen dat de sfeer na de wedstrijd goed is. Je ziet het team zowel op als buiten het veld groeien. We zijn eigenlijk een voetbalteam, maar het lijkt steeds meer op een familie. Af en toe is er wat gekibbel, maar vooral veel liefde en broederschap, zoals het in elke familie hoort.
Ik kijk uit naar 12 april, wanneer we onze laatste uitwedstrijd van het seizoen spelen.
De trotse trainer.